GURU2



આપણે ગાડી ચલાવનાર ડ્રાઈવર રાખવો હોય તો તેનો અનુભવ અને લાઈસન્સ જરૂર ચકાસીએ છીએ પણ જ્યારે જીવન ઉન્નત બને તે માટે માર્ગદર્શક શોધીએ (ભવ-સાગર પાર ઉતારવાની તો વાત જ જવાદો) ત્યારે સાવ ગાફેલ બની હજામ આગળ વાળ કપાવવા બેસ્યા હોય તેમ ગમે તેવા અભણ આગળ 'જી મહારાજ' કહી બેસી પડીએ છીએ.

મોટા ભાગના કહેવાતા ગુરુઓ સંસારમાં પરાજિત થઇ ભાગી છૂટેલા હોય છે. કેટલાક તો અન્ય પ્રદેશમાંથી તડીપાર થયેલા હોય છે. આને વિચિત્રતા નહિ તો બીજું શું કહેવું કે સંસારમાં નિષ્ફળ રહેલ માણસો આગળ સાષ્ટાંગ કરી આપણે સંસારિક પ્રશ્નોનું નિરાકરણ મેળવવા પ્રયત્નો કરીએ છીએ.

એકંદરે જોઈએ તો આ પરિસ્થિતિ માટે માત્ર લેભાગુ યોગીઓ કે તાંત્રિકો જ જવાબદાર છે તેમ નથી. વાસ્તવમાં તો આપણી માઝા મૂકીને વકરેલી લોભવૃત્તિ અને જાતે કાંઇ શોધવાનો પરિશ્રમ નહીં કરવાનો પ્રમાદ આપણને અંધારા કૂવામાં ભૂસકો મારવા ઉશ્કેરે છે.

જેઓ બાળપણથી જ એવી વાર્તાઓ સાંભળી મોટા થયા હોય જેમાં શ્રમ અને શિરપાવ ની ક્રૂર મજાક ઉડાડે તેવા ગંદા ગોબરા પાખંડી બાબાઓના ચમત્કારો નો મહિમા હોય તેઓના સમાજમાં આવા ગુરુઓ ને મોકળું મેદાન મળી જાય તેમાં શું નવાઈ ?