અધ્યાય બારમો
ભક્તિ તત્વ

અર્જુન બોલ્યા:

નીત્યયુક્ત થઇ આમ જે ભક્ત તમને ભજે
ને જે અક્ષર, અવ્યક્ત, તે બે માહી કયા ચડે ?
૧/૧૨

શ્રી ભગવાન બોલ્યા :

મારામાં મનને પ્રોઈ, નીત્યયુક્ત થઇ મને
ભજે પરમ શ્રદ્ધાથી તે યોગી ચડતા ગણું.
૨/૧૨

જેઓ અચિંત્ય, અવ્યક્ત સર્વવ્યાપક, નિશ્ચલ
એકરૂપ, અનીર્દેશ્ય , ધ્રુવ અક્ષરને ભજે
૩/૧૨

ઇન્દ્રિયો નિયમે રાખી, સર્વત્ર સમબુદ્ધીના,
સર્વભૂતહિતે રક્ત, પામતાય મ'ને જ તે.
૪/૧૨

અવ્યક્તે ચિત્ત ચોંટાડે, તેને કલેશ થતો વધુ,
મહાપરીશ્રમે દેહી, પામે અવ્યક્તમાં ગતિ.
૫/૧૨

મારામાં સર્વ કર્મોનો કરી સન્યાસ, મત્પર,
અનન્ય યોગથી મારા કરે ધ્યાન ઉપાસના.
૬/૧૨

મારામાં ચિત્ત પ્રોતા એ ભક્તોનો ભવસાગરે
વિના વિલંબ ઉદ્ધાર કરું છું પાર્થ ! હું સ્વયમ.
૭/૧૨

હું માં જ મનને સ્થાપ, નિષ્ઠા મારી જ રાખ તું,
તો મારામાં જ ની:શંક, તું વસીશ હવે પછી.
૮/૧૨

જો ન રાખી શકે સ્થિર હું માં ચિત્ત સમાધિથી,
તો મ'ને પામવા ઇચ્છ સાધી અભ્યાસ યોગને.
૯/૧૨

અભ્યાસે'ય ન જો શક્તિ, થા મત્કર્મપરાયણ,
મારે અર્થે કરે કર્મો તોયે પામીશ સિદ્ધિને.
૧૦/૧૨
જો કરી ન શકે તે'એ, આશારી મુજ યોગને,
તો સૌ કર્મફળો ત્યાગ રાખીને મનને વશ.
૧૧/૧૨

ઊંચું અભ્યાસથી જ્ઞાન, જ્ઞાનથી ધ્યાન તો ચડે,
ધ્યાનથી ફળનો ત્યાગ, ત્યાગથી શાંતિ સત્વર.
૧૨/૧૨

અદ્વેષ સર્વ ભૂતોનો, મિત્રતા, કરુણા, ક્ષમા,
નિર્મમી, નિરહંકારી, સુખદુ:ખે સમાનતા.
૧૩/૧૨

યોગી સદાય સંતોષી, જીતાતમાં, દ્રઢનિશ્ચયી,
મનબુદ્ધિ મ'ને અર્પ્યા તે મદ્ભક્ત મ'ને પ્રિય.
૧૪/૧૨

જેથી દુભાય નાં લોકો, લોકથી જે દુભાય ના,
હર્ષ-ક્રોધ-ભય-ક્ષોભે છૂટ્યો જે, તે મને પ્રિય.
૧૫/૧૨

પવિત્ર, નિ:સ્પૃહી, દક્ષ, ઉદાસીન, વ્યથા નહિ,
સૌ કર્માંરંભ છોડેલો, મારો ભક્ત મને પ્રિય.
૧૬/૧૨

ન કરે હર્ષ કે દ્વેષ, ન કરે શોક કે સ્પૃહા,
શુભાશુભ ત્યાજ્ય જેણે, ભક્તિમાન મને પ્રિય.
૧૭/૧૨

સમ જે શત્રુ ને મિત્રે, સમ માનાપમાનમાં,
ટાઢે-તાપે, સુખે-દુ:ખે સમ, આસક્તિહીન જે
૧૮/૧૨

સમાન સ્તુતિ નિંદામાં, મૌની, સંતુષ્ટ જે મળે,
સ્થિરબુદ્ધિ, નીરાલંબ, ભક્ત જે તે મને પ્રિય
૧૯/૧૨

આ ધર્મામૃતને સેવે શ્રદ્ધાથી જેમ મેં કહ્યું
મત્પરાયણ જે ભક્તો, તે મને અતિશે પ્રિય.
૨૦/૧૨

શ્રીકૃષ્ણાર્જુન વચ્ચેના સંવાદનો ‘ભક્તિ તત્વ' નામનો બારમો અધ્યાય સંપૂર્ણ